← Klub KUŹNIA 26 maja 2013 g 19:00
Kolejna recenzja „La Terra Rossy”
Autorem kolejnej recenzji jest Giovanni Carta z portalu muzyki progresywnej ARLEQUINS.it. Można tam między innymi przeczytać:
„Mroczne i trochę tajemnicze, „La Terra Rossa” jest stworzone przez czternaście instrumentalnych części, w których przewijają się główne tematy muzyczne.. . Gitara Bogusława Raatza i skrzypce elektryczne Bielaka stanowią trzon artystyczny „La Terra Rossa” i dzielą obraz muzyczny na dwie odrębne części: długie i trudne szalone improwizacje jazzowe Raatza, alternatywne brzmienie, przestery i nieco psychotyczne partie gitarowe oraz bardziej refleksyjne i marzycielski psychedelic czasami nie daleko od estetyki space-rock (dzięki doskonałej pracy klawiszy), z drugiej strony, granie na skrzypcach Bielaka podkreślające najbardziej dramatyczne momenty płyty, z klimatem najbardziej dekadenckich brzmień rocka po współczesne… Trzeba podkreślić świetną pracę jaką wykonał klawiszowiec Michael Ogorodov, którego obecność jest ograniczona do czterech utworów. „La Terra Rossa” ujawnia się jako dzieło wielkiego uroku i nieprzewidywalnych, choć bardzo ciemnych, splotów mistycznych i ezoterycznych. Koncepcyjnie bliżej tradycji Jam. Question Mark to grupa wykwalifikowanych muzyków, a zwłaszcza widoczne jest to poprzez komunikowanie się między wierszami i przekazywanie coś znacznie głębszego i bardziej wciągającego niż proste solówki … Krótko mówiąc, idealne dla miłośników słuchania takich wykonawców jak Bill Frisell, lub dla fanów King Crimson lub trudniejszych i bardziej eksperymentalnych …” Cały tekst (w języku włoskim na stronie arlequins.it).